Louis Hanssens
Turkije was een prachtige ervaring. De stad Izmir waar ik verbleef, is de derde grootste stad van Turkije, met een 3 millioen tal inwoners. Aangezien de groote van de stad is er vanalles te doen en te ontdekken, maar natuurlijk met het nodige geduld in het verkeer. In Turkije, zoals de andere mediterane landen, gebeurt alles zo langzaam mogelijk en wat morgen kan doen ze vandaag niet. Als je er dan ook nog eens bij neemt dat Turkije een moslim land is, dan is het ook voor de hand liggend dat je best naar daar gaat met een volledig open geest. In Rammadam bv, liep er elke nacht om 3 uur iemand door de straten met een grote drum om iedereen te wekken om te eten voor de zon op komt. Als westerling is het geen probleem om niet mee te doen aan alles om en rond het Moslim gebeuren. Izmir is een stad met mensen met redelijk dezelfde open mentaliteit als bij ons. De school kan echt een voorbeeld vormen voor andere scholen. Er is een moderne infrastructuur, goed contact tussen leraars, directeur en leerlingen. Wij hadden bv inspraak in het samenstellen van een uur rooster. Wat onderkomen betreft ligt het wat moeilijker. Het beste was, zoals ik ook deed, naar Izmir vertrekken en ter plaatse een onderkomen proberen te zoeken. Izmir is enorm groot, vrienden zaten bv een uur en een half op de bus om naar school te komen, ik wandelde 5 minutjes.
Ik heb enorm goede herrineringen aan Turkije met warm weer, enkele reisjes tussenin met nieuwe vrienden vanover heel Europa, en Moslims die veel beter zijn dan het stereotype Moslim die we uit Antwerpen kennen...

Louis Hanssens